ഇനിയൊരു
പ്രഭാതമുണ്ടാകുമോ ?
അവിടെ
മനുഷ്യരുണ്ടാകുമോ?
അപ്പോഴേക്കും
കൈവരികളായി
പിരിഞ്ഞു വറ്റിപ്പോവില്ലേ നമ്മള് .
പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങള്
കണ്ണ്ചിമ്മി
തുറക്കുന്നതെങ്ങോട്ടായിരിക്കും?
അവര് കുരുതിക്കളമാക്കിയ
രണഭൂമിയിലേക്കായിരിക്കില്ലേ ?
മണ്ണിനു വേണ്ടി
മനുഷ്യനെ ക്കൊല്ലുന്ന
ഈ യുദ്ധ ഭൂമിയില് -
ഞാനും പിറന്നു
പോയല്ലോ ദൈവമേ .
എന്റെ പിഞ്ചു മക്കള്ക്ക്
ഒരു കുടില് കെട്ടാന്
ഈ മണ്ണില് ഒരിടം
തേടി ഞാനലയുന്നു,
എഴുനൂറു കോടി ജനങ്ങളില്
ഞാനൊരു ഹൃദയം തേടി തളരുന്നു,
വിപ്ലവത്തിന്റെ ചുവന്ന
പുതപ്പിനുള്ളില്
ഞാനൊളിച്ചു കഴിയുന്നു,
ഭയത്തോടെ പടവെട്ടുന്ന
ഭീരുവായ പോരാളിയാണ് ഞാന് .
അശക്തരായ
കരയുന്ന ജന
കോടികള്ക്ക് വേണ്ടി -
ജയിക്കാത്ത
യുദ്ധത്തിലേക്ക്
ഞാന് തേരോടിച്ചു
തളരുമ്പോള് ,
വരേണ്യ വര്ഗത്തിന്റെ
ഖട്ഗ മേറ്റ് പിടഞ്ഞു
മരിക്കുന്ന എന്റെ മുഖത്ത് -
നിങ്ങള്ക്ക് നല്കാന് കഴിയാതെ പോയ
സ്വര്ഗ്ഗ രാജ്യത്തിന്റെ ചിത്രം കാണാം!!!! .
പിന്നെയും
നിങ്ങള്
ഒരു വിമോചകന്
വേണ്ടി കാത്തിരിക്കണം ....
ഷിയാസ് .
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ