ഒരു
നോക്കും
വാക്കും
തൊടലും
തലോടലും
പിന്നെ
മൌനങ്ങളും
കാത്തിരിപ്പും
കത്തെഴുത്തും
പിണക്കങ്ങളും
നിശ്വാസങ്ങളും
അവസാനം
ഒരു ചുംബനമോ
വാരിപ്പുണരലോ
വിഹാഹമോ
വേർപിരിയലോ
വിരഹമോ
ഇതൊക്കെ
ഒരുകാലത്ത്-
മലയാളിയുടെ
പ്രണയത്തിൽ
അവന്റെ
ജീവിതഗതി തന്നെ
മാറ്റിമറിക്കാൻ പോന്ന
തീവ്ര വികാരങ്ങൾ
ആയിമാറിയത് -
അവനനുഭവിച്ച
ലൈംഗീഗ ദാരിദ്ര്യം
കൊണ്ടായിരുന്നില്ലേ ?
സദാചാര സമൂഹം
നമ്മിൽനിന്നും
തട്ടിയെടുത്ത
ലഭിക്കാതെപോയ
സെക്സിന്റെ
വെറും തൃപ്തിയടയലുകൾ
മാത്രമായിരുന്നില്ലേ
നമ്മൾ ആ നിശ്വാസങ്ങളിൽ
കണ്ടെത്തിയ പ്രണയം ,
സ്വതന്ത്ര ലൈംഗീഗത
ലഭിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിൽ
മേൽപറഞ്ഞ
ചെറു നിശ്വാസങ്ങളിൽ
ആര് പ്രണയത്തെ കാണുന്നു ?
ഇന്നും നാം,
ലൈംഗീഗ ദാരിദ്ര്യം
അനുഭവിച്ച് മരിച്ചവരുടെ -
സെക്സിനായുള്ള ദാഹത്തിൽ -
യാജിച്ചിട്ട് പോലും
അവർക്ക് ലഭിക്കാതെ പോയ
സെക്സിന്റെ -
എഴുതി ശമിപ്പിക്കലുകളായിരുന്ന
സാഹിത്യത്തിന്റെ
പിടിയിൽ നിന്നും -
മോചിതരായിട്ടുണ്ടോ ?
നമുക്ക് ,
സ്വതന്ത്രമായി
സെക്സ് ലഭിച്ച
ഒരെഴുത്തുകാരന്റെ
രചനയുണ്ടോ ?
സമൂഹം ചങ്ങലക്കിട്ട
ഒരു ജനതയുടെ
സെക്സിനായുള്ള
യാജനകളായിരുന്നില്ലേ
നമുക്കെന്നും പ്രണയം .
ഇത്രയധികം
പ്രണയ കഥകൾഎഴുതപ്പെട്ട
മറ്റൊരു സമൂഹം ഈ ലോകത്തുണ്ടാകുമോ ,
മലയാളി എന്നെങ്കിലും പ്രണയിച്ചിരുന്നോ ?
