കവിത

നിർത്തുക, നിന്റെയീ നാട്യങ്ങൾ കവിതേ 
ഇനിയേത് തലങ്ങളെ സ്പർശിക്കാൻ 
ശേഷിയുണ്ട് നിനക്ക് ,ഇനിയേത് കണ്ണുകളെ 
ഈറനണിയിക്കാൻ നനവുണ്ട് നിന്റെ നാവുകൾക്ക് 
ജീവനില്ലാത്ത വാക്കുകളും ചുമന്ന് നീ 
ഇനിയെത്ര ദൂരം നടക്കും ,ഊർദ്ദ ശ്വാസം വലിക്കുന്ന 
നിന്റെ കിതപ്പും നിശ്വാസവും 
ഞാനറിയുന്നു ,ചൂടാറിയ  നിന്റെ നിശ്വാസത്താൽ 
ഇനിയാരെ നീ ഉന്മത്തയാക്കും , നിന്റെ ബഹുവർണ്ണ 
ഉടയാടകൾ അഴിഞ്ഞ് വീണലംകൃതയായ 
ഇടവഴികൾ നീ വിവസ്ത്രയെന്നോതുന്നത് 
കേൾക്കുന്നില്ലേ ,നിന്റെയരഞ്ഞാണത്തിൽ തൂങ്ങിയാടുന്ന 
അവാസനത്തെയാ  തുരുമ്പിച്ച രണ്ട് മണികളോ 
നിന്റെ  കനകച്ചിലങ്കൾ ,ഇനിയേത് ബാല്യങ്ങൾക്ക്‌ 
കൂട്ടാണ് നീ ? ഇനിയേത് യുവത്വത്തിൻ ഹരമാണ് നീ ?
നിന്റെ കന്യാചർമ്മം തകർത്തതിൻ ചോരയിലീ 
ലോകമാകെ ഒഴുകവേ ,ആരുണ്ട്‌ നിനക്കൊരു 
ചരമഗീതമെങ്കിലും പാടാനിനിയിവിടെ ?
ആശയറ്റകലുന്ന ബാല്യത്തിനോ ,അവസാന വംശത്തിന്റെ ബീജവുമായി കിതയ്ക്കുന്ന പറവകൾക്കോ ,സാന്ത്വനമായൊരു 
മാമ്പഴം ഇനിയെന്ന് പൊഴിക്കും നീ ?
വിഷക്കാറ്റേറ്റ് കരിഞ്ഞ മാംസം  
ബാക്കിവച്ച എല്ലിൻ കൂടുമായലയുന്ന 
ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ,ഇനിയും എന്തിനു വൃദ്ധനായ  നീ 
മോഹിപ്പിക്കുന്ന പുരുഷവേഷം കെട്ടി നിൽക്കണം ?
നിർത്തുക, നിന്റെയീ നാട്യങ്ങൾ കവിതേ...
ഈ പണിയുന്നതൊക്കെയും നിന്റെ പട്ടടകളാണ്
ഈ മുഴങ്ങുന്നതൊക്കെയും നിലംപൊത്തുന്ന 
മാവിൻ തൈകളാണ് ,ഞങ്ങളിവിടെ തീർക്കുകയാണ് 
നിന്റെ അന്ത്യ യാത്ര ,കരയരുത് നീ നിന്റെ ചുണ്ടുകൾ 
തുന്നിക്കെട്ടിയിട്ടുണ്ട് ഞങ്ങൾ ,അനങ്ങരുത് നീ  നിന്റെ 
കൈകാലുകൾ കൂട്ടി കെട്ടിയിട്ടുണ്ട് ഞങ്ങൾ  ,
ചിന്തിക്കരുത് നീ നിന്റെ ഹൃദയം പറിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട് 
ഞങ്ങൾ ,ചോദിക്കുന്നില്ല നിന്റെ അവസാനത്തെ ആഗ്രഹം - നീയൊരതിമോഹിയാണെന്നറിയാം..
സ്വീകരിക്കുക ഞങ്ങളുടെയീ ഔദാര്യം - 
നിന്റെ പൂത്തുലഞ്ഞ  യവ്വനത്തിൽ നീ പകർന്നാടിയ 
നിന്റെ നിറങ്ങൾ കൊത്തിവച്ചൊരു റീത്ത്,നിനക്കായി . 

ജാരൻ

ജാര വിരുന്നുകൾ മനോഹരമാണ് 
ഓരോ അണുവിലും ലഹരി പകരുന്നവ
ഓരോ കാഴ്ചയും ഉന്മത്തമാണവിടെ
പുതുമ പെയ്തിറങ്ങുന്ന നിമിഷങ്ങൾ
എന്നും നമുക്കോരോ ജാര വിരുന്നുകൾ
തരപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിൽ ,ഈ ജീവിതമാകെ
പൂത്ത് വിരിയുന്നത് കാണാമായിരുന്നു
ജാര വിരുന്നിലേക്കുള്ള ഓരോ
കാലടിയിലും സ്വർഗ്ഗീയാനുഭൂതി
കുടികൊള്ളുന്നു ,നടത്തയുടെ താളമാകെ
മാറുന്നു ,മനസ്സിലൊരു മാനത്തോളം
മോഹങ്ങൾ ഉരുണ്ട് കൂടുന്നു ,ശരിക്കും
നാം ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ തനിയെയാകുന്നു
ഒരു മുടിനാരും മുഷിഞ്ഞ തുണിപോലും
ജാര വിരുന്നിൽ ലഹരിനിറച്ച
തേൻകുടങ്ങളായി മാറുന്നു ,
ആലിംഗനങ്ങൾക്ക് ആകാശങ്ങളെ
സ്വന്തമാക്കുന്ന അനുഭൂതി -അവാച്യമായ
നിർവൃതിയുടെ ആഴങ്ങളിൽ
അർഥശൂന്യമായ ജീവിതത്തിലേക്കിനിയൊരു
മടങ്ങിവരവില്ലെന്ന് നാം മന്ത്രിക്കും ,
ഹോ ഓരോ കാഴ്ചയും കണ്ണുകളിലല്ല
സിരകളിലാണ് പതിയുന്നത് ,നുരയുന്ന
വീഞ്ഞിനെ നുകരുന്ന നാവുകൾ
ഒരുലോകത്തെയാകെ വിഴുങ്ങുകയാണവിടെ
ഒരു നോട്ടത്തിൽ മിന്നിമറിയുന്നത്
മഴവില്ലുകളാണ് ,താളത്തിൽ മിടിക്കുന്ന
ഹൃദയങ്ങൾ പുണരാൻ പെരുമ്പറ
കൊട്ടുകയാണാ വിരുന്നിൽ
കണ്ടു മടുത്ത കാഴ്ച്ചകളിലൊക്കെയും
പുറത്ത് ചാടാൻ വെമ്പിനിൽക്കുന്ന
സൗന്ദര്യം തുളുമ്പി നിറയുന്നു
ജാര വിരുന്നുകളുടെ മാത്രം
ലഹരിയാണിവ -
ഏറ്റവും തീഷ്ണമായ കവിത
ഉടലുകൾ ഉരുക്കിയ വാക്കുകളായി
ഇഴചേർന്ന് കവിത വിരിയിക്കുന്ന
അനിർവചനീയാനുഭൂതി -ജാര വിരുന്നുകൾ
മനോഹരമാണ് -ഭയം സിരകളിൽ
ഉന്മാദവുമായി കലർന്ന് നുരയുന്ന
ലഹരിയായി മാറുന്ന മായാജാലം
ഹൃദയങ്ങളിലാണ് രതിമൂർച്ച
ശരീരമൊരു നിമിത്തം മാത്രം
ഏറ്റവും മൃദുലം ഹൃദയത്തിലെ
പ്രണയാവരണങ്ങളാണ് നിറഞ്ഞ
നിതംബങ്ങളല്ല -ജാര വിരുന്നുകളുടെ
മാത്രം ലഹരിയാണവ -

ജാരവിരുന്നുകൾ മനോഹരമാണ് .

ഉണ്ണി നേഴ്സറിയിലേക്ക്

മകളെ തുടങ്ങുന്നു നിന്റെ യാത്ര
അറിവിന്റെ കേദാര ഭൂമി താണ്ടാൻ
ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു നിന്റെ യാത്ര

ഏഴര വെളുപ്പിനെണീക്കണം നീ
കുളിയും ജപവും കഴിക്കണം നീ
ഇഷ്ട ശയനത്തിനറുതിയാവു
മെങ്കിലും കരയാതെണീറ്റൊരുങ്ങണം നീ

പൈതലേ ,നിന്നിളം മേനിയിലേ
ക്കൊഴുകി യിറങ്ങി ക്കുളിര്
കോരുന്ന കുളിയിൽ നിന്നുത്സാഹം
കെട്ടുപോകല്ലേ ,
ഒന്നല്ലൊരായിരം ക്ലാസ് മുറികൾ
നിന്നെത്തേടി കാത്തിരിക്കുന്നു ,

ഷഷ്ടി പൂർത്തിയിലും
അവസാനിക്കാത്ത
യാത്രയിലേക്കുണരൂ
കുരുന്നേ നീ .

കെട്ടിപ്പിടിച്ചുറങ്ങുന്ന
കളിപ്പാട്ടങ്ങളെടുത്തുമാറ്റി
തുള്ളിച്ചാടി നടക്കുന്ന
പകലുകളോട്
യാത്രപറഞ്ഞിറങ്ങൂ നീ

കളി സ്കൂളും നേഴ്സറിയും
ഹൈസ്കൂളും കോളേജും
കഴിഞ്ഞാൽ പോലും
അവസാനിക്കാത്ത ചിട്ടകളുടെ
തുടക്കമാണീ ഉണരലുകൾ ,

ചിട്ടയാണ് മുത്തേ
ജീവിതമാകെ ചിട്ടകളാണ്
നേഴ്സറി മുതൽ റിട്ടയർമെന്റ്
വരെ തുടരുന്ന ചിട്ടകൾ -

നിന്റെ എല്ലാ ഉറക്കങ്ങളും
പാതിവഴിയിൽ
തകർക്കപ്പെടും - എല്ലാ കളികളും
പാതിവഴിയിൽ നിർത്തപ്പെടും
കരയരുതുണ്ണീ ,സ്വാഗതം
ഈ ജീവിതത്തിലേക്ക് ,

മായരുതേ
നിന്റെ കണ്ണിലെ കൗതുകങ്ങൾ
നിർത്തരുതേ
നിന്റെ കുഞ്ഞുവായിലെ
വലിയ ചോദ്യങ്ങൾ -
അഴിക്കരുതേ
നിന്റെ കാലിലെ ചിലങ്കകൾ ,

മാപ്പ് ചോദിക്കുന്നു ഞാൻ മകളെ ,
പാട്ട് പാടി നിന്റെ മൈൻഡ് മാറ്റി
നിന്നെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് തള്ളിയിടുന്നതിന് ,
ടീച്ചറിന്റെ പേര് പറഞ്ഞ് പേടിപ്പിച്ച്
നിന്നെ ചട്ടം പഠിപ്പിക്കുന്നതിന് ,
മടക്കം അസാദ്ധ്യമായൊരു യാത്രയിലേക്ക്
നിന്നെ തള്ളിയിടുന്നതിന് ,

അറിയില്ല കുട്ടീ
ആരോ വരച്ച വരകളിലൂടെ
ഞാനും നിന്നെയും കൊണ്ട് പോകുന്നു
പുതിയ വഴിത്താരകൾ
നിനക്കേകാൻ കഴിയാത്ത
അശക്തനും ഭീരുവുമാണ് ഞാൻ
വിധിവിലക്കുകൾ ഒന്നുമില്ലാതെ
ജീവിക്കുന്ന നിന്റെ ബാല്യത്തിന്റെ
ധീരതയുടെ മുന്നിലെൻ
ദുർബല വാർദ്ധക്യം ചിട്ടകളോട്
സമരസപ്പെട്ട് ഊർദ്ദശ്വാസം
വലിച്ച് ,അപകർഷതയുടെ
ഭാരവും പേറി നിനക്ക് മുന്നിൽ
മാപ്പപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിക്കുന്നു ,

സമയമായി ഉണരില്ലേ നീ ?
ഉണരൂ മകളെ തുടങ്ങുന്നു നിന്റെ യാത്ര.