നിലാവും ഞാനും

അറിയില്ലെൻ നിലാവേ
ഈ രാത്രിയിലൽപ്പം
കുളിരെങ്ങനെ 
കടം ചോദിക്കുമെന്നറിയില്ല

പഠിച്ചില്ലെൻ പ്രവാഹമേ
നിലയ്ക്കാത്ത തിരകളോടൊരു
തുള്ളി കടം ചോദിക്കേണ്ടതെങ്ങനെ
യെന്ന് പഠിച്ചില്ല

അറിയില്ലെൻ കുളിർകാറ്റേ
നിൻ തഴുകലീ
സായാഹ്നത്തിലിത്തിരി
കടം കൊള്ളേണ്ടതെങ്ങനെ
യെന്നറിയില്ല

പൂത്തു വിടർന്നാടി
രസിക്കും പൂങ്കാവനമേ
കരുതുക നിന്റെയീ
സഞ്ചിയിലൊരാണിയും
ചുറ്റികയും - തറയ്ക്കുക
മരക്കുറ്റികളിൽ നിന്റെയീ
സൗരഭ്യം - നുകരാതെ
നിന്നെ തഴഞ്ഞൊഴുകുന്ന
രക്തപ്പുഴകൾക്കായി
എന്തിനു നീ കാത്തുവയ്ക്കണമീ
സൗരഭ്യം ?
ശാപ മോക്ഷത്തിൻ
നാളുകളിലാ തകിടുകൾ
ഊരിമാറ്റി പുണരരുതോ
പുതിയൊരു പൂക്കാലം .

അറിയില്ലെൻ നിലാവേ
ഈ രാത്രിയിലൽപ്പം
കുളിരെങ്ങനെ
കടം ചോദിക്കുമെന്നറിയില്ല

പൂവിൻ സുഗന്ധവും
കാറ്റിൻ കുളിരും
മഴതൻ സംഗീതവും
നിലാവിൻ വെണ്മയും
ഉണ്മയെന്നെഴുതി പഠിച്ചൊരാ
കളരി മണൽതരികളേ വിട

തെന്നിമാറിയകലുന്ന
ശിലാപാളികളോരോ
വൻകരകളായിയതിലേക്ക്
സ്നേഹ വിസ്ഫോടനങ്ങളിൽ
തിമർത്തു പെയ്യുന്ന കണ്ണീർ
മഴകളോരോ നിലയില്ലാ
കയങ്ങൾ തീർത്തതിൽ
മുങ്ങി മറയുന്നു ഞാനുമെൻ നിലാവും

അറിയില്ലെൻ നിലാവേ
ഈ രാത്രിയിലൽപ്പം
കുളിരെങ്ങനെ
കടം ചോദിക്കുമെന്നറിയില്ല

അറിയില്ലെൻ കിടാവേ
ഇനിയെങ്ങനെ നിന്നെ
മുലയൂട്ടണമെന്നറിയില്ല
അറിയില്ലെൻ ആട്ടവിളക്കേ
ഇനിയേത് വേഷം
കെട്ടണമെന്നറിയില്ല
അറിയില്ലെൻ ഹൃദയമേ
ഇനിയെത്ര ഉച്ചത്തിൽ
കൊട്ടിയാലാണ് നിൻ
ധമനികൾ തകർന്നെനിക്കീ
നിലാവിലലിയാൻ
കഴിയുകയെന്നറിയില്ല

അറിയില്ലെൻ നിലാവേ
ഈ രാത്രിയിലൽപ്പം
കുളിരെങ്ങനെ
കടം ചോദിക്കുമെന്നറിയില്ല .