കരകാണാ
കയങ്ങളിലേക്ക്
ദിനവും
കുലം കുത്തിയൊഴുകുന്നത്
നൂറു നൂറായിരം
നിശ്ശബ്ദതയുടേയും
അദൃശ്യതയുടേയും
പുഴകളാണ്
അലയൊലികളില്ലാതെ
മഹാ സാഗരത്തിന്റെ
അടിത്തട്ട് ലക്ഷ്യമാക്കി
അവ നിമിഷവും
പ്രകാശ വേഗത്തിൽ
സഞ്ചരിക്കുന്നു
മഹാ സാഗരത്തിന്റെ
അടിത്തട്ട് ലക്ഷ്യമാക്കി
അവ നിമിഷവും
പ്രകാശ വേഗത്തിൽ
സഞ്ചരിക്കുന്നു
കയർത്തും കരഞ്ഞും
ആർത്തട്ടഹസിച്ചും
കലപില കൂട്ടുന്ന
തിരമാലകളെ -അവ
പരിഹസിക്കാറുണ്ട്
ആർത്തട്ടഹസിച്ചും
കലപില കൂട്ടുന്ന
തിരമാലകളെ -അവ
പരിഹസിക്കാറുണ്ട്
നമ്മെ കുഴപ്പിക്കാൻ
അവർ മണലിൽ
ചെറു വർത്തമാനങ്ങൾ
കോറിയിടുന്നത് -
കടലാമകൾ മുട്ടയിട്ട്
മടങ്ങുന്ന വെറും വരകളെന്ന്
കരുതി നാം മായ്ച്ചുകളയുന്നു
അവർ മണലിൽ
ചെറു വർത്തമാനങ്ങൾ
കോറിയിടുന്നത് -
കടലാമകൾ മുട്ടയിട്ട്
മടങ്ങുന്ന വെറും വരകളെന്ന്
കരുതി നാം മായ്ച്ചുകളയുന്നു
എത്താൻ കഴിയാതെ
സൂര്യരശ്മികൾ മടങ്ങുമ്പോൾ
ആഴങ്ങളുടെ നിഗൂഢതകളിൽ
അവർ മത്സ്യ കന്യകമാരായി
ആനന്ദ നൃത്തമാടുന്നു
ആയിരം പുഴകളെ
ഉദരത്തിൽ ചുമക്കുന്ന
ഈ കറുത്ത രാത്രി -നമ്മെയെടുത്ത്
ആഴങ്ങളുടെ ഇരുണ്ട
നീലിമകളിലെത്തിക്കുമെങ്കിൽ
നാമെന്തിനുറങ്ങണം ?
ഉദരത്തിൽ ചുമക്കുന്ന
ഈ കറുത്ത രാത്രി -നമ്മെയെടുത്ത്
ആഴങ്ങളുടെ ഇരുണ്ട
നീലിമകളിലെത്തിക്കുമെങ്കിൽ
നാമെന്തിനുറങ്ങണം ?
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ